product

Pfefferminz Tee - Mentha × piperita

Kurzübersicht

Pfefferminz Tee (Mentha × piperita) Der Pfefferminztee befindet sich in vielen Haushalten und hilft bei vielen Krankheiten. Der der Tee schmeckt gut und hat eine sehr gute Heilwirkung. Die Pfefferminze ist vielen Menschen bekannt, nicht nur für das Würzen von bestimmten Mahlzeiten, sondern vor allem als Tee. Der Pfefferminztee ist in England seit dem 17. Jahrhundert bekannt.


Der Tee hat eine antibakterielle Wirkung, ebenso wirkt er sehr beruhigend und entzündungswidrig. Er wirkt keimtötend, tonisierend, schmerzstillend, krampflösend und galletreibend. Somit hat er viele Anwendungsbereiche, wie bei Appetitlosigkeit, bei Brechreiz und Durchfall, bei Blähungen, bei Erkältung und Grippe, bei Gallenbeschweren, bei Herzschwäche, bei  Hexenschuss und Ischias, bei Kopfschmerzen und Migräneund Schlaflosigkeit, bei Schnupfen und bei Übelkeit.


Von den mehr als 600 Minzen-Arten ist die Pfefferminze wohl die bekannteste. Unsere Pfefferminze stammt aus Armenien und gehört zu der Gattung der wilden Minzen, dank der vielen Sonnenstunden überzeugt sie durch ihren einzigartigen süssen und wilden Duft sowie durch ihren hohen Menthol-Gehal. Sie wird auch heute noch von Hand geerntet und wie vor tausend Jahren an der frischen Luft schonend getrocknet.

Zubereitung des Kräutertees:
Pfefferminze mit heissem Wasser übergiessen dann 10 Minuten ziehen lassen.

2,50 CHF

Details

Über die Pflanze:

Die Pfefferminze (Mentha × piperita) ist eine Heil- und Gewürzpflanze aus der Gattung der Minzen. Von den mehr als 600 Minzen-Arten ist die Pfefferminze wohl die bekannteste. Ihr hoher Menthol-Gehalt sorgt für Erfrischung und macht sie auch aus gesundheitlicher Sicht interessant. Das Pfefferminzöl in den Blättern hat eine desinfizierende Wirkung, ist geistig anregend und sorgt für Besserung bei Verdauungsstörungen, Übelkeit und Blähungen.

Bei Erkältung oder Grippe befreit ätherisches Pfefferminzöl die Atemwege und löst den Schleim in den Bronchien. Zubereitungen aus Pfefferminzblättern haben krampflösende und entspannende Eigenschaften auf die glatte Muskulatur im Verdauungstrakt. Sie wirken zudem gallentreibend, verdauungsfördernd, blähungstreibend, kühlend und antimikrobiell.

Zubereitungen aus der Pfefferminze werden in erster Linie für die Behandlung von Magen-Darm-Beschwerden wie z.B. Verdauungsstörungen, Völlegefühl, Krämpfe, Bauchschmerzen und Blähungen eingesetzt.

Geschichte:

Die heute am weitesten verbreitete Pfefferminzart, geht auf eine wohl zufällige Kreuzung zurück. Entstanden ist diese Pfefferminz-Sorte Ende des 17. Jahrhunderts in England, wo sich wilde Bachminzen und Krauseminzen vermischten. Seither wird die Pfefferminze, ihrer positiven Eigenschaften wegen, kultiviert.

Die Geschichte dieser Pflanze, reicht jedoch wesentlich weiter zurück, bereits bei Ausgrabungen altägyptischer Gräber fand man Minz-Reste. Laut griechischer Mythologie, verdankt die Minze ihren Namen einer Nymphe. Hades, Herrscher über die Unterwelt, schwärmte für die Nymphe Minthe. Hades Gattin Persephone, beendete die Schwärmerei wenig romantisch, indem sie Minthe in eine Pflanze verwandelte - die Minze. In arabischen und nordafrikanischen Ländern ist Pfefferminztee ein Nationalgetränk.

Medizinische Bedeutung:
Zubereitungen aus den Blättern der Pfefferminze haben krampflösende, gallentreibende, verdauungsfördernde und blähungstreibende Eigenschaften. Sie werden unter anderem bei Verdauungsbeschwerden wie Krämpfen, Blähungen und Völlegefühl eingesetzt. Aus den Blättern wird ein ätherisches Öl gewonnen, das Menthol und andere Monoterpene enthält. Der Tee ist in der Regel gut verträglich. Für das ätherische Öl und den Reinstoff Menthol gelten Vorsichtsmassnahmen für Allergiker.

Die Pfefferminze wirkt anregend, antimikrobiell, antiviral, auswurffördernd, beruhigend, galletreibend, krampflösend und verdauungsfördernd. Die Pfefferminze hat vor allem bei Magen-Darm-Beschwerden eine positive Wirkung. Auch bei Gallenbeschwerden, kann sie Erleichterung bringen. Bei Erkältungskrankheiten, empfinden viele Patienten die erfrischende Wirkung der Pfefferminze als ausserordentlich angenehm.

Zubereitung des Kräutertees:
2 - 3 Teelöffel Minze mit heissem Wasser übergiessen und 10 Minuten ziehen lassen. Dieser feine Tee schmeckt süss-würzig. Wir empfehlen für die Zubereitung eine leichte Süssung mit etwas Honig oder persischem Zucker.


Դեղաբույսի նկարագրությունը

Անանուխը առանձնանում է մի շարք օգտակար հատկություններով եւ յուրահատուկ համով: Հայկական տարանուններն են անանեխ, անուխ, դաղձ, նանա, պիտնա, քարանուխ: 

Այն ունի հակաբորբոքային հատկություն, օգտագործվում է մրսածության դեմ, ինչպես նաև ցավազրկող է: Նանան շատ օգտակար է ստամոքսի և լյարդի համար: Անանուխը լայնորեն կիրառվում է ներքին արյունահոսության, գլխացավի, աղեստամոքսային հիվանդությունների, արյունատար անոթների լայնացման, ախորժակի բարելավման, աղիների գործունեության լավացման համար: 

Ժողովրդական բժշկության մեջ անանուխը օգտագործվումէ նաև կենտրոնական նյարդային համակարգի, սրտային հիվանդությունների, մանկական գեղձախտի(ռախիտ) բուժման համար:

Պատմությունը
Այս բույսի ցեղի «մենթա» անվանումը ծագել է հին հունական դիցաբանության հավերժահարս Մինթայի անունից, որին բուսաշխարհի աստվածուհին` Պերսեֆոնեն դարձրեց անանուխ` Աֆրոդիտեին նվիրելու համար:

Անանուխն անհիշելի ժամանակներից հայտնի է եղել մարդկությանը, իսկ միջնադարում գտնում էին, որ անանուխի հոտը ակտիվացնում է մարդկանց ուղեղի աշխատանքը: Ավիցենան դեղաբույսն օգտագործել է գլխացավերի, մելամաղձի, տեսողության թուլության, ականջների խշշոցի, քթային արյունահոսության, բերանի լորձաթաղանթի բորբոքումների դեպքերում:

Մխիթար Հերացին բույսն օգտագործել է որպես ցավազրկող, թարմացնող միջոց սրտխառնոցի, փսխման ու լուծերի դեպքում (ինչն այժմ եւս մեծ տարածում ունի): Ամիրդովլաթը նշում է, որ անանուխը կամ նանան օգնում է գլխացավին, բերանից վանում է սխտորի, սոխի հոտը, տաքացնում է ստամոքսը, կտրում է ործկալը, բուժում մաշկի դեղնությունը, սպանում է ճիճուներին, կարգավորում է մարսողության խանգարման երեւույթները, դադարեցնում է արյունահոսությունը, օգնում շան կծածին, կարիճի եւ մեղվի խայթածին:


Բուժական նշանակությունը
Անանուխն ունի հակաբորբոքային եւ հանգստացնող հատկություն, այս բույսի թուրմը բարձրացնում է աղեստամոքսային համակարգի գեղձերի հյութարտադրությունը, բավականին լավացնում է ախորժակը:

Անանուխը օգտագործվում է աղեփքության, մարսողական խանգարումների, ստամոքսի ցավերի, կծկումների, լուծերի, սրտխառնոցի, փսխումների դեպքում: Բույսն ունի միզամուղ ազդեցություն, ուստի ժողովրդական բժշկության մասնագետները խորհուրդ են տալիս անանուխն օգտագործել դեղնախտի, լեղաքարային հիվանդությունների դեպքում: Ա

նանուխի տերեւները վերացնում են լյարդի ցավերը, գլխացավերը, խթանում սրտի գործունեությունը: Անանուխի թեյը բարելավում է մարսողությունը, կանխում սրտխառնոցը, նպաստում լեղարտադրմանը:  Անանուխի սովորական թեյը ունի հանգստացնող հատկություն:

Կիրառման եղանակը
2 ճաշի գդ հումքը թեթև ողողել եռացրած ջրով, ապա ավելացնել եռացրած ջուր և թրմել 2-5 րոպե:  Խմել տաք վիճակում: Քաղցրացնելու նպատակով կարելի է ավելացնել մի գդալ մեղր կամ նաբաթ շաքար:

Թրմելու ժամանակը  մաքսիմալ 10 րոպե / Ջրի ջերմաստիճանը °C: 100

Պահումը` Դեղաբույսը պահել չոր, մութ, զով տեղում

Պիտանելիության ժամկետը` Պատրաստի հումքը լավ պահպանման պայմաններում չի կորցնում պիտանելիությունը մինչև 3 տարի:


Schreiben Sie Ihre eigene Kundenmeinung

Sie bewerten den Artikel: Pfefferminz Tee - Mentha × piperita

Wie bewerten Sie diesen Artikel? *

  1 Stern 2 Sterne 3 Sterne 4 Sterne 5 Sterne
Qualität
Geschmack
Dekor